De Asclepius (ook bekend als De volmaakte leer, Grieks: Logos teleios) is een hermetische tekst uit het Romeinse Egypte van de late oudheid die werd toegeschreven aan Hermes Trismegistus, een legendarische wijsgeer. Asclepius is de meest omvangrijke tekst van de hermetische literatuur en behoort samen met het Corpus Hermeticum tot de belangrijkste werken van de hermetica. Het doel van deze hermetica is om gnosis, goddelijke kennis, te verkrijgen en zo verlossing te vinden
Vanaf het midden van de twintigste eeuw werd een scherp onderscheid gemaakt tussen de zogeheten filosofische hermetica en de technische hermetica die handelen over de inzet van astrologie, magie en alchemie. De tekst van Asclepius werd dan gerekend tot de filosofische hermetica, waarin Griekse, filosofische noties voorkomen naast religieuze beschouwingen die joodse, gnostische en traditioneel Egyptische elementen vertonen.
Die scherpe scheiding wordt vanaf eind twintigste eeuw verworpen. Er wordt nog wel een zeker onderscheid gemaakt, maar de twee begrippen kunnen niet gescheiden worden. Dat is gebeurd op basis van het inzicht dat bijvoorbeeld magische bezweringen en theurgische riten ook in filosofische teksten wel degelijk een rol spelen. Ook in de Asclepius is dat het geval. Theurgie is een vorm van magie waarbij het gaat om bezwering ofwel het beheersen en aanwenden van het goddelijke ten bate van de mens. Het kennen van de magische namen van de goddelijke krachten is essentieel voor het verheven kunnen worden naar de goddelijke wereld en uiteindelijk de verlossing.
In tegenstelling tot andere hermetische teksten, was de Asclepius wel bekend in de West-Europese middeleeuwen. Het werk was dan ook vertaald in het Latijn. Van het Griekse origineel zijn maar twee fragmenten bewaard gebleven, maar tien hoofdstukken van het werk zijn bewaard in een Koptische versie, die deel uitmaakte van de vondst van de Nag Hammadigeschriften in 1945.